En dan heeft je vriendin ineens kanker

Daar stonden we, op het parkeerdek voor het Universitair Medisch Centrum in Utrecht. Op een plek die op die late maandagmiddag in september 2013 nog volledig onbekend was, maar die vreselijk vertrouwd zou worden. ’s Ochtends waren we er voor het eerst, doorverwezen door de huisarts. Voor de zekerheid. Gauw een paar onderzoeken doen en dan weer naar huis. Maar na de nodige onderzoeken, een biopt en enkele zenuwslopende uren wachten stonden we daar en zei Marike: “Ik wil niet dood.” Een paar minuten daarvoor hadden we in een klein kamertje van twee mensen te horen gekregen dat het ‘toch niet goed’ was: borstkanker. En daar sta je dan, op een parkeerdek. Pleeg je telefoontjes die mensen hun leven lang niet meer zullen vergeten. Denk (en hoop) je stiekem dat de artsen een vergissing hebben gemaakt. Maar weet je ook wel beter. En vraag je je vertwijfeld af: wat gebeurt er allemaal met mijn meisje?

Die eerste weken staan me nog zo helder voor de geest. Marike, die een dag na de diagnose al zei dat dit de komende tijd gewoon ‘haar project’ zou worden. Haar vader, die de volgende dag naar Nederland vloog, en ons voorhield dat we toch vooral in dat bootje moesten blijven zitten op die wilde rivier. Elke dag naar het ziekenhuis, ook op Marikes verjaardag drie dagen na de diagnose. Lieve vrienden, familie en collega’s, die net als wij met stomheid geslagen waren, maar er tegelijkertijd ontzettend zijn geweest voor Marike en mij en voor elkaar. Marike, die me op de eerste vrijdag na de diagnose zo ongeveer het huis uit trapte, omdat ze vond dat ik iets leuks moest gaan doen. Ik wilde niet, maar ging toch. Keek naar het Nederlands elftal met vrienden. Moest lachen om Hans Kraaij jr. die bondscoach Louis van Gaal interviewde. Het was een welkome afwisseling van de paniek, de boosheid,  het verdriet en de angst die ik voelde.

Inmiddels zijn we ruim anderhalf jaar verder. Een periode die gekenmerkt werd door veel moeilijke momenten, maar ook veel mooie momenten. Vanaf het begin heeft Marike iedereen op de hoogte gehouden via haar update-mails. Vorige zomer is daar deze website uit voortgekomen en een tijd terug al vroeg Marike me of ik op deze plek wilde bloggen. Ik wist meteen dat ik dat wilde, maar het heeft heel lang geduurd voordat ik de stap durfde nemen. Ik schrijf veel, maar ik heb nog nooit over iets zo persoonlijks geschreven op een plek waar iedereen dat kan lezen. Marike doet dat heel mooi en daar heb ik zeer veel waardering voor, maar zelf had ik mijn twijfels.

Toch ga ik het doen. Marike heeft me gevraagd om onder andere te schrijven hoe het is voor naasten als iemand van wie je heel veel houdt de diagnose kanker krijgt. Dat doe ik graag, omdat ik denk dat het belangrijk is. Ik wil ook andere dingen gaan schrijven over kanker in het algemeen.

Ik heb al veel ideeën, maar ik ben ook heel benieuwd wat jullie graag zouden lezen. Dus schroom vooral niet van je te laten horen.

Samen met Marike tijdens een van onze vele ziekenhuisbezoeken

Samen met Marike tijdens een van haar vele ziekenhuisbezoeken

 

Immunowat? Immunotherapie!
Re-integreren bij Winnock: dag 14
Facebooktwitterpinterestmail
36 reacties op “En dan heeft je vriendin ineens kanker”
  1. René says:
    • Dennis Kemperman says:
  2. Hester says:
    • Dennis Kemperman says:
  3. Tinus says:
  4. Marleen says:
  5. Karin says:
  6. Paola says:
    • Dennis Kemperman says:
  7. Hans Kasper says:
    • ria kemperman says:
    • Dennis Kemperman says:
  8. Karlijn says:
    • Dennis Kemperman says:
  9. Jacintha says:
  10. Patries says:
    • Dennis Kemperman says:
  11. Marijke says:
  12. Je schoonmoedertje says:
  13. Hellen says:
    • Dennis Kemperman says:
  14. Hester says:
  15. Christel says:
  16. Irene Bouws says:
    • Dennis Kemperman says:
  17. Anne Wilmink says:
  18. Alma says:

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Lees vorig bericht:
Terugblik op 2016

Ik houd van terugblikken. Het helpt me om me te richten op het positieve doordat terugblikken op een jaar me...

Sluiten