Re-integreren bij Winnock: dag 15 (de laatste dag!)

Van sommigen van jullie kreeg ik al de vraag waar mijn blog over mijn laatste dag bij Winnock bleef… De dag nadat ik klaar was met het intensieve re-integratieprogramma van 3 weken werd ik ziek: keelpijn, hoesten, koorts en ik was snipverkouden. Daarbovenop kwam mijn allerlaatste immunotherapie dus je kunt je voorstellen dat ik blij was dat ik al gepland had die week nog niet met mijn werkhervattingsplan te beginnen. Gelukkig heeft Dennis geschreven over immunotherapie na zijn voorstelblog, dus ik was meteen al heel blij dat hij eindelijk ook voor mijn website wilde schrijven!

Nadat ik 3 weken lang elke dag bij Winnock was geweest, gedeeltelijk met dezelfde groep mensen, voelde ik me daar inmiddels helemaal op mijn gemak. Je leert elkaar echt goed kennen doordat je veel persoonlijke zaken met elkaar deelt. Op mijn laatste vrijdag hebben we dan ook een lekker gebakje gegeten om te vieren dat een gedeelte van onze groep klaar was met het programma!

De laatste dag stond natuurlijk vooral in het evalueren van hoe we het programma hadden ervaren. Mij heeft het programma veel nieuwe inzichten gegeven. Van kleine, meer praktische tips voor het re-integreren tot de realisatie dat door mijn angst rondom mijn ziekte weg te drukken, dit er in vermoeidheid en spanning weer uitkomt.

Op de laatste dag heb ik ook mijn werkplan besproken. Dit is zo opgesteld dat ik in 18 weken weer naar fulltime werken zou gaan. Voor mij is dit ontzettend ver vooruit kijken. Het zou zomaar kunnen dat ik in die periode geopereerd ga worden voor mijn borstreconstructie & preventieve amputatie en er dus weer een aantal weken uit ben. Het einddoel van mijn werkplan is in die zin voor mij minder belangrijk. Het gaat meer over hoe ik het ga aanpakken. En dat is echt wel heel anders dan hoe ik het re-integreren voorheen had aangepakt.

Afgelopen dinsdag heb ik mijn werkplan ook besproken op mijn werk, samen met een re-integratiedeskundige van Winnock. Erg prettig dat mijn werk zo betrokken is en wordt bij mijn re-integratie. Tijdens het gesprek merkte ik dat ik me best gespannen en emotioneel voelde. Meteen het geleerde maar in de praktijk gebracht en mijn gevoel benoemd, waarna ik (voor het eerst denk ik!) gehuild heb. Op mijn werk!! Jaja! Mooi om te merken dat het meteen oplucht en het gesprek daarna voor mij veel makkelijker verliep. Dus dat ik als het ik mijn emoties toelaat niet onbedaarlijk ga zitten snikken, maar dat het heus ook gauw over gaat. Ook vindt natuurlijk helemaal niemand het raar dat ik moest huilen. Sterker nog, de tissues stonden voor het grijpen omdat ik echt niet de enige medewerker ben die huilt op het werk.

Gisteren ben ik dan met mijn werkhervattingsplan begonnen. Een aantal maanden geleden gaf ik me op voor een statistiekcursus van 5 dagen. Ik dacht toen dat ik tegen die tijd wel weer volledig aan het werk zou zijn… Haha, hoe vaak ik dat wel niet gedacht heb… 😉 Het was dus een extra uitdaging om mijn werk voor deze week te plannen. Uiteindelijk een goede oplossing bedacht: ik volg alleen het theoriegedeelte van 9.30 tot 12.30 en ik sla het middaggedeelte (computerlab) over. Best lastig, want ik ga natuurlijk zo zeker dingen missen van de cursus. Gisteren trapte ik al bijna in een van mijn valkuilen doordat ik me goed voelde en bijna dus toch langer wilde blijven bij de cursus. Gelukkig ben ik mooi om die valkuil heen gelopen en eenmaal thuis merkte ik dat ik eigenlijk al best heel moe was, dus mijn vooraf bedachte plan is echt niet ‘te makkelijk’.

Samen met de werkhervattingssessie bij Winnock vanmiddag en een promotie van een collega vrijdag kom ik uit op zo’n 18.5 uur werk deze week. Dat is al aardig meer dan ik deed voordat ik bij Winnock begon, dus ik vind het ook wel spannend. Maar ik merk dat (korte) pauzes nemen, mindfulnessoefeningen doen, thuis rustiger aandoen en meer leuke en ontspannende dingen doen naast werk, wel helpt. Ik ben zeker nog moe, maar ik ben daar al wel relaxter over en dat is ook al winst!

Dit waren mijn blogs per dag bij Winnock. Ik blijf natuurlijk bloggen en zal zeker af en toe nog terugkomen op wat ik bij Winnock geleerd heb. Bedankt voor jullie lieve reacties, berichtjes, whatsappjes etcetera, en voor jullie interesse in dit traject. Jullie steun was onmisbaar en deed me erg goed! BEDANKT!

 

Lees ook over dag 1 bij Winnock

… en dag 2

… en dag 3

… en dag 4

… en dag 5

… en dag 6

… en dag 7

… en dag 8

… en dag 9

… en dag 10

… en dag 11

… en dag 12 & 13

… en dag 14

Vanaf maandag 16 maart volg ik een lang intensief programma van 3 weken bij Winnock. Ik ben daar terecht gekomen via mijn werk en op verwijzing van mijn bedrijfsarts. Het doel van dit programma is om weer te re-integreren op mijn werk nadat dit moeizaam verliep door vermoeidheidsklachten en cognitieve problemen na intensieve behandelingen voor borstkanker sinds september 2013. Op mijn blog beschrijf ik elke dag mijn ervaringen met het re-integratieprogramma van Winnock.

winnock_logo

De volgende fase: borstreconstructie!
Immunowat? Immunotherapie!
Facebooktwitterpinterestmail
6 reacties op “Re-integreren bij Winnock: dag 15 (de laatste dag!)”
  1. Marjo says:
    • Marike says:
  2. Jacintha says:
  3. hester says:
  4. Je moedertje says:
  5. Dennis Kemperman says:

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Lees vorig bericht:
Terugblik op 2016

Ik houd van terugblikken. Het helpt me om me te richten op het positieve doordat terugblikken op een jaar me...

Sluiten